Mis

Mis #MicroSpel

Mis

Voor het eerst in zijn leven is hij overgeleverd aan haar kundigheid en precisie. Zijn blinddoek ontneemt hem het zicht op de vrouw die elk moment haar eerste mes kan gooien ten overstaan van een publiek dat haar adem inhoudt om deze onverwachte rolwisseling. Op een dag kwam de zigeunerin bij het circusgezelschap waar Valentín werkte als messenwerper. Ze kwam het terrein oplopen en glimlachte vriendelijk naar de jonge circushulpjes die een poging deden om haar aandacht te krijgen. Ze stootten elkaar aan, floten haar uit, maakten scabreuze opmerkingen als ze niet snel genoeg reageerde op hun avances, terwijl ze met schuchtere maar gedecideerde tred doorliep om bij de directeur te komen. De aandacht kon haar gestolen worden.

Masilda lag in Valentíns gespierde armen toen ze na hun jarenlange samenwerking opperde: ‘En als we het nou eens omdraaien?’ Hij had het idee weggelachen, maar realiseerde zich toen dat hij van haar hield omdat ze onverzettelijk bleef; hij kon haar dit niet misgunnen. Door de blauwzwarte versluiering voor zijn ogen ziet hij niet dat ze, liefdevol peinzend, naar hem kijkt en dan naar de vier messen in haar hand. Woesj. Onder zijn linker okselholte. Woesj. Onder zijn rechter okselholte. Woesj. Vlak boven zijn hoofd. Hij trilt op zijn benen bij de gedachte aan waar het laatste mes zal komen. Woesj. Tussen zijn benen. Ze haalt zijn blinddoek weg en plagerig glimlachend zegt ze: ‘Je denkt toch niet dat ik óóit mis zal gooien?’ Maar bekent Valentín dat hij van schrik net in zijn broek heeft geplast!?