Succes

Succes

Succes

Als ik met de trein reis, kijk ik om me heen. Dat doet verder niemand. De meeste reizigers kijken op hun telefoon. Iemand staart uit het raam. Tegenover me leest een man een boek met de intrigerende titel De Sleutel Tot Succes. Ik wil hem er van alles over vragen, maar we zitten in een stiltecoupé. Bovendien is het lezen van een boek een duidelijk signaal dat iemand geen praatje wil maken. Met moeite hou ik me in.

Nog geen vijf minuten later slaat hij het boek met een klap dicht.
’En? Wat is de sleutel?’ flap ik eruit.
Iedereen kijkt op terwijl zijn bulderende lach door de coupé stuitert.
’Ik heb pas een half hoofdstuk gelezen,’ zegt hij nog nalachend. ’Maar ik weet al wat de sleutel tot succes is.’
’Wat dan?’ vraagt een meisje aan de andere kant van het gangpad.
’Nooit zulke onzinboeken lezen! Die tijd kun je beter besteden aan wat je wil bereiken in het leven.’ Met die woorden wurmt hij het boek in een prullenbak, pakt zijn jas en loopt naar de deur.

De trein mindert vaart. Net als de meeste passagiers moet ik er hier uit. Het meisje en ik kijken allebei naar het boek dat uit de prullenbak steekt.
Ik schud mijn hoofd.
’Hij heeft gelijk,’ zegt zij.
We laten het boek liggen en stappen tegelijk met de man uit.
’Succes!’ roep ik de man en het meisje na. De geluiden van hun lach neem ik mee op mijn weg naar succes.