In het Vagevuur

In het Vagevuur

In het Vagevuur

'Welkom in het Vagevuur.' De engel zegt het opgewekt, maar ik schrik. Mijn leven lang heb ik mijn best gedaan een goed mens te zijn. Anderen helpen, aardig zijn voor iedereen, zelfs als zij dat niet zijn. Alles om in de hemel te komen. Nu blijkt het mislukt.

Na de eerste schok kijk ik rond. Er zijn veel mensen in het Vagevuur. Ik vraag een oudere dame hoe ik in de hemel kom.
'Kind, er bestaat geen hemel.'
'Echt? Waarom niet?'
'Omdat niemand goed genoeg is voor de hemel. Denk je dat de heiligste mensen niet een spin dooddrukken of een leugentje vertellen als ze ergens geen zin in hebben?'

Ik word wakker in een ziekenhuisbed. Meteen vertel ik mijn man over de bijna-dood-ervaring of droom. Hij kan erom lachen, maar ik barst in tranen uit. 'Waar doe ik het dan allemaal voor?'
Hij blijft glimlachen. 'Je leeft toch niet voor wat er hierna komt? Je bent aardig tegen mensen omdat je dat wil. Nu, in dit leven.'

'Wat is er eigenlijk gebeurd?' vraag ik.
'Er was brand in de kroeg. De anderen zijn in orde. Nu jij gelukkig ook.'
'In welke kroeg waren we?'
'Dat nieuwe café: Het Vagevuur.'