Mal

Makro

Mal

Bir zamanlar taş sokaklar evim, türlü böcekler yemeğimdi. Sonra insanlarım çok çok üredi. Üredikçe de evler üst üste bindirildi. Yetmedi, insanlarım hızlı koşmak istedi. İsteyince de tekerlekliler türetildi. Bitmedi...

Özgürlüğüm caddelerce ezilirken bedenim, asfaltlar boyunca çiğnendi. Varlığım pislikle eşitlendi, yemeğime zehir eklendi. Yetmedi, tekme tokat dövüp öldürdüler beni. Katilim insan olunca, hukuk ismimi lekeledi, beni "mal" ilân etti. Oysa ben kediydim, senin için sadece bir kedi...

404