Storm in mijn gedachten

Storm in mijn gedachten

Storm in mijn gedachten

Toen ik wakker werd, voelde ik jouw adem in mijn gezicht. Je lag vredig te slapen, jouw haren in de war. Ik glimlachte even waardoor de kuiltjes in mijn wangen zichtbaar werden.

Mijn vingers streken langs jouw gezicht en ik zag hoe je langszaam wakker werd. Buiten werd het licht en ik zag de bladeren van de bomen zachtjes naar beneden dwarrelen.  

Ik schoot wakker en het gelukzalige gevoel leek enkel maar in de verte te bestaan. Ik wist dat ik je moest loslaten, dat het zo beter was. Ik wilde keihard schreewen en vloeken. Godverdomme met andere lelijke woorden. Ik wilde schreeuwen dat ik jou zo miste, dat ik jou keihard wou vasthouden. Maar misschien wilde ik je wel vergeten, vergeten dat ik je ooit heb gekend. Schreeuwen en vergeten.

Maar ik kon enkel zwijgen terwijl het stormde in mijn gedachten.