Woensdag, 29 mei

Dagboek

Woensdag, 29 mei

Dat was schrikken toen ik vanochtend wakker werd: ik miste mijn twee benen. Ik had wel een extra arm. 
Mijn vrouw zei dat ze van niets wist. 
Ik leende het skate board van mijn zoon, en ging de stad in. Al snel zag ik een man met vier benen en één arm. 
‘Heeft u soms mijn benen?’ vroeg ik aan de man. 
‘U heeft in ieder geval mijn arm,’ antwoordde hij, ‘ik herken de vingers.’ 
We gingen naar de kliniek voor vermiste en overtollige ledematen waar een dokter alle onderdelen weer bij de juiste persoon aannaaide. De dokter keek verwijtend. 
‘Waarom kijkt u zo?’ vroeg ik. 
‘Door mensen zoals u kan ik nooit eens een dag vrij nemen.’ zei hij. 
Beschaamd ging ik naar huis.

Donderdag, 30 mei