Een licht gedicht

Een licht gedicht

Een licht gedicht

De laatste energie van de zon.
Knip die grote, gele bol van licht uit.
De nacht komt.
Geen licht zonder schaduw…
Vallen, slapen, een lichte coma in.

Dag daglicht.
Niet meer te verdragen, niet gegund.
Mijn leven te zwaar en ik te licht bevonden.
Wie licht me de voeten, benen, pootjes
en een tipje van de sluier op?

Mijn burgerplicht loopt ten einde.
Ze laten me gaan…
Ontslaan uit het aardse bestaan.
Geen licht in de duisternis?
Ik steek m’n licht op.

Opgelicht!

Vele handen maken licht werk.
Ik ben hier niet meer nodig?
Geen groot licht, ok,
maar wel een lief gezicht.
Telt dat dan niet mee?

Breng de waarheid aan het licht.
Onrecht werd me aangedaan.
Lichtgeraakt en prikkelbaar.
Mijn lichtje gaat op!
Overreden en overleden.

Wie betimmert mijn levenslicht?
Pootje lichten, uit het zadel, uit mijn bed.
Licht het anker!
Ik ging heen, ervandoor.
Wellicht sneller dan het licht.