Vooraf

De Winter van North Riverhall

Vooraf

De Winter van North Riverhall speelt zich af tijdens het einde van de negentiende eeuw, in victoriaans Engeland. Om deze reden staat dit boek geklasseerd als historische fictie, maar exacter gezien is dit verhaal een gotische roman, een genre dat tegenwoordig ietwat minder gekend is. Als je denkt aan gotische lectuur, denk je het best aan afgelegen huizen, al dan niet geplaagd door de aanwezigheid van geesten, vol bloederige moorden, overdreven romantische liefde en zeer veel gedoe dat compleet bizar is zodra je er te lang over nadenkt.

Welnu, voordat je dit boek leest, wil ik het hebben over het niveau van realisme en voorspelbaarheid: beiden zijn niet bijzonder hoog. Realisme niet omdat het nu eenmaal een vrij dramatisch gedoe is. Voorspelbaarhied ook niet omdat het mij, als vijftienjarige schrijfster in spe, daar niet om ging. Het ging mij om emoties en het creëren van een leuk tijdverdrijf voor zowel mijzelf al eender welk individu die even wat luchtigs wil lezen. Luchtig is toch geen al te goed woord, vrees ik. Dit verhaal bevat scènes en gebeurtenissen die je misschien een beetje kunnen doen verbijsteren of beangstigen.

Nogmaals: dit is geen realistisch, hoogstaand verhaal.

Dit valt trouwens onder andere te merken aan de kleurenblindheid van het hoofdpersonage, Mary Wiltshire. Zij kan immers de kleur rood niet waarnemen. Vrouwen kunnen wel degelijk een vorm van kleurenblindheid hebben, hoewel dit minder vaak voorkomt. De voorwaarde is namelijk dat zowel de vader als de moeder er de aanleg voor hebben. In Mary's geval is dit niet zo, maar haar kleurenblindheid is dan ook iets wat niets te maken heeft met erfelijkheid. Bij deze is het aangeraden niet te kijken naar een wetenschappelijke verklaring, maar eerder naar een ander, fictief element waarvan haar kleurenblindheid een gevolg is. In alle eerlijkheid doet dit er niet toe, maar het is iets waar lezers zich vragen over kunnen stellen en een vraag die ik niet tweehonderd maal wil beantwoorden.

Verder wil ik het ook even hebben over twee werken die mij hebben geïnspireerd om dit verhaal te schrijven. Ten eerste Crimson Peak, een film van Guillermo del Toro, omgetoverd tot een novelle door Nancy Holder. Mocht je besluiten dat je De Winter van North Riverhall goed vindt, is het zeker aangeraden om deze film te kijken of het boek te lezen. Ook Jane Eyre van Charlotte Brontë mag vermeld worden, al is die invloed veel kleiner. Tevens een fantastisch boek.

Tenslotte wil ik ook vermelden dat het strafbaar is om zonder toestemming fragmenten uit dit boek over te nemen.

Veel plezier met lezen!

FictionalState

Deel I