Mijn eerste schip, lange reizen terug in 1992, Dutch Crew show herboren en liefde

Dutch Crewshow herboren, “Waar zit je nouw “joh” en over de hele wereld......

Mijn eerste schip, lange reizen terug in 1992, Dutch Crew show herboren en liefde

MDe SS Rotterdam was mij eerste schip als Hotel officier bij de HAL gedurende mijn jaren van 1988 tot 1994.

Als geboren en getogen Rotterdammer met mijn Middelbare Hotelschool diploma 1985 en ervaring was ik aangenomen als trainee manager Hotel en vloog ik 9 uur naar Vancouver en stapte voor het eerst aan boord van dit vlaggeschip in August 1988.

Ze was in mijn ogen een immens en klassiek schip, groot genoeg om verdwaald te raken in de eerste weken en te zeggen “waar zit ik nouw” aan boord.

Ze had haar laatste wereld reis gemaakt in 1987 en de HAL besloot weer lange reizen te gaan varen met haar in 1992.

Senior Hotel Manager Dirk Zeller selecteerde zijn Hotel team voor de reizen en na 4 jaar varen op meerdere schepen was ik weer terug als Beverage Manager op mijn SS Rotterdam.

Het schip deed een 35 daagse reis rondom Zuid-Amerika in het voorjaar en een 55 daagse Oriënt reis in het najaar van 1992 en met vele voormalige wereld reis passagiers, naast officieren en bemanningsleden die de voormalige wereldreizen hadden gedaan in de jaren voor 1987.

Vele passagiers konden elkaar en waren erg blij met de lange reizen en weer samen te reizen, naast alle hutten feestjes die georganiseerd werden en alle thema avonden die werden georganiseerd aan boord.


Het was tijdens de 55 daagse Grand Circle Oriënt Cruise dat de “Dutch Crew Show” weer in leven werd gebracht door mij als voormalige Animatie manager in Spanje.

De Kapitein, Hotel manager en Hoof ingenieur gaven ons permissie om te oefenen in onze vrije tijd na het werk met velen die werkte in verschillende afdelingen en met verschillende werktijden.

We kregen hulp van ons hoofd kantoor om Nederlandse spullen te kopen via de sheeps agent in Nagasaki, zoals onder andere klompen en Klederdracht te bestellen voor de klompen dans, plastic tulpen voor decor via het Nederlandse dorp in Nagasaki, Japan.

De “Dutch Crewshow” stond op het programma tijdens de 9 dagen overtocht van Japan naar Seattle gedurende de laatste dagen aan boord van de Grand Circle Oriënt Cruise 1992 en cruise director Billy Key was tevens een grote steun met alles en zijn musicanten. 

Nadat we veel geoefend hadden en met hulp van ons Indonesische personeel met de decoraties en naam show  “If it ain’t Dutch it ain’t Much”, was de Nederlandse show herboren en hadden alle passagiers gelachen en genoten  tijdens de show en een staande ovatie aan het eind was de beloning van al ons hard werk.

De Nederlandse show werd uitgevoerd op de lange reizen door verschillend personeel op verschillende schepen op lange reizen, naast de Indonesische en Filipijnse Crew shows op de korte reizen in de jaren na 1992.

Naast het vele lachen tijdens het oefenen en de uitvoering van de show, was er na afloop altijd een een drankje in de officieren bar of de Petty officieren bar met elkaar en helemaal na de eind uitvoering.

Het was In onze bars waar we elkaar begroetten met “Waar zit je nouw joh”! 

Het was zelfs het wachtwoord in de Petty officersbar waar twee deuren waren en je klopte op de deur en het wachtwoord “Waar zit je nouw joh” moest zeggen om naar binnen te komen en we leerde het tevens de buitenlanders die aan boord werkte te zeggen met hun accent.

Tevens werd er eens een “Waar zit je nouw joh” feest gegeven met een groot spandoek in de Petty officersbar bar op de SS Rotterdam na de Grand Oriënt Cruise met velen die altijd op haar varen. 

Na het werk werd er vaak gezellig gefeest, klaverjassen of gewoon gezellig een drankje en hapje drinken om de avond af te sluiten.

Als we elkaar zagen tijdens het werk aan boord werd er vaak gezegd “waar zit je nouw joh”, daar je elkaar soms een paar uur of meer niet zag en de muren in de zalen, bars en hutten aan boord kunnen verhalen schrijven van onze mooie tijd aan boord.


Velen liefdes hebben elkaar leren kennen aan boord over de jaren dat ze vaarde en ook ik ontmoette mijn Amerikaanse vrouw Catherine voor het eerst aan boord in 1993.

Naast de liefdes die het schip te weg gebracht heeft, is er een grote liefde voor de “Trots van Rotterdam” en heeft ze een plaats in vele harten over de hele wereld.

Je kan nog steeds “Waar zit je now joh” zeggen als je een oude bekende van je schipstijd of een familie lid of vriend bezoekt aan boord van de SS Rotterdam.

Velen wonen nu overal in de wereld met hun geliefdes en families, maar het “ Waar zit je nouw joh” gezegde  blijft voor altijd voor ons bestaan als we bekenden zien in de wereld en helemaal aan boord met al haar vele waanzinnige feesten en Herinneringen tijdens haar vaar tijd en voor altijd bewaard aan de kade in Rotterdam.


Dank aan allen die The Grand Dame, de trots van Rotterdam de SS Rotterdam bespaard hebben en wij bezoeken haar altijd tijdens ons bezoek vanuit de USA en ook voor haar zeggen we dan “Waar zit je Nouw joh” en zijn er weer lekker aan boord en zien altijd graag oude bekenden die er werken, organiseren een reünie of ontmoeten gewoon lekker familie of nieuwe vrienden aan de kade in het hart van Rotterdam. 




Tot Ziens en voor altijd in ons hart.