Mist

Mist

Mist

S Y N O P S I S

Florie en Geneviève groeien beide op in het strenggelovige Saint-Charnoît, waar de kerk het dagelijkse leven van de inwoners bepaalt. Beide jonge vrouwen dragen een geheim met zich mee, maar waar Florie probeert zo min mogelijk op te vallen, weigert Geneviève haar identiteit te verbergen.

Wanneer in het Frans-Belgische dorpje het verminkte lichaam en niet veel later het bijbehorende afgehakte hoofd van een jonge vrouw worden gevonden, wordt de negentienjarige Geneviève, achtervolgd door haar beschadigde reputatie, door de bijgelovige dorpelingen zonder aarzeling beschuldigd van het binnenlaten van de Duivel.

Terwijl de kerk er alles aan doet om haar en het dorp te zuiveren van het Grote Kwaad, en Geneviève zelf vecht voor haar onschuld, blijven er doden vallen in Saint-Charnoît en neemt de wanhoop en angst van de dorpsbewoners enkel toe.

Er is er een die het heeft gedaan, een die de waarheid weet, en een die de schuld zal krijgen.

Slechts een van hen zal boeten.

Een van hen zal branden.

I N F O

Dit verhaal speelt zich dus af in het fictieve dorp Saint-Charnoît, ergens in de Ardennen rond de huidige Frans-Belgische grens, aan het einde van de vroege middeleeuwen (de naam van het dorp bestaat overigens uit een paar aaneengeplakte klinkers, totdat ik iets vond wat wel fancy klonk). Het volgt de levens van Geneviève en Florie (en nog wat anderen) te midden van een serie aan onfortuinlijke gebeurtenissen, zou je kunnen zeggen.

Karakteristiek voor Saint-Charnoît en haar inwoners is het extreme bijgeloof en de fanatieke aanhang van de kerk.

Nu heb ik niet langer dan drie jaar geschiedenis gehad, maar ik ben een irritant koppig persoon. Het komt er dus op neer dat ik met zeer geringe kennis een poging doe tot Historische Fictie (ook al prefereer ik 'fictie met een drupje historie'. Ik probeer Mist nog altijd onder een ander genre te scharen, maar dat wil nog niet helemaal) en juist van die historische kant kun je - tenminste in deze eerste versie - niet vreselijk veel verwachten. Vergeef me daarnaast de fouten die ongetwijfeld in de context zitten, maar wijs me wel op écht gekke kronkels in het verhaal.

Het opmerken van plotgaten - ongeacht de grootte en het belang ervan - wordt daarbij altijd enorm gewaardeerd. Ik zie het op een gegeven moment simpelweg niet meer. Ik kan alleen niet garanderen dat ik ooit aan een serieuze herschrijfsessie toe ga – wil – komen, dus in hoeverre eventuele tips verwerkt worden, valt nog te bezien. Dit is dus daarmee ook pas de first draft - daarmee kan het dus voorkomen dat er nog wat gekke slordigheidsfoutjes in de tekst zitten en dat het verhaal chronologisch gezien nog niet overal volledig kloppend is.

(Oh, en Mist is in één zomer plus herfst geschreven, dus ik rag er (voor mijn doen) met dit verhaal simpelweg snel doorheen).

Daarnaast is het wellicht nog zinvol te vermelden dat de religie die ik in dit verhaal gebruik een soort extreme versie is van het katholicisme, en dat ik het daarom ook daarop losjes gebaseerd heb. Het is daarmee echt niet een op een hetzelfde, en veel zaken heb ik erg aangedikt, erbij gehaald of weggelaten ten behoeve van het verhaal. Dit is dus wederom een situatie waarbij de nadruk op 'fictie' ligt, en niet op de historische context. Vanwege de gesloten parochie en de afgelegen ligging van Saint-Charnoît (en bijkomende, gelimiteerde communicatie met andere dorpen) vond ik persoonlijk dat ik mezelf die vrijheid mocht geven. Het gebruik van de kerk in deze context is dan ook enkel om het plot vooruit te helpen, en daarmee grotendeels fictief.


D I S C L A I M E R

Ik vind disclaimers stom. Voornamelijk omdat het schrijven ervan me altijd het gevoel geeft dat ik moet vermelden dat ik geen gewelddadig seksboek heb geschreven, of toch tenminste verantwoording af moet leggen wanneer dat wel het geval is.

Mist bevat geweld. En in zekere mate wat intiemere passages. Daar draait het verhaal echter niet om.

In feite is het een verhaal over verloren dromen en vervlogen hoop, over een meisje dat leeft in een dorp en een tijd waarin ze door zichzelf te zijn, haar eigen doodsvonnis tekent. Over vastgeroeste denkpatronen en lelijke stigma's en de ferme greep van een bevoorrechte familie. Het gaat over groepsdruk, kuddegedrag en lompe vooroordelen, over haat en vriendjespolitiek en een brandende liefde en zorgzaamheid die ervoor zorgt dat het leven, ondanks al die ellende, leuk blijft. Het gaat over de schoonheid van geloof, maar de ellende die religie kan veroorzaken. Over hoe je jezelf kan vinden in iemand anders, maar ook reddeloos verloren kan raken, door dezelfde liefde, en over hoe dun die lijn van gevonden of verloren zijn, in werkelijkheid is.

Het gaat over iemand die geeft en geeft en doorheen het verhaal blijft geven, en nauwelijks neemt wat haar toekomt. Over iemand die haar eigen wereld en zichzelf niet begrijpt, maar wanhopig op zoek is naar rechtvaardigheid en bevestiging.

Het gaat over de gekke sprongen die een in het nauw gedreven persoon kan maken, over toekomstperspectief en kapotgeslagen dromen die in dat plaatje geen plaats hebben, geen betekenis.

Naast al die zweverige dingen gaat het nog altijd gewoon over ongemakkelijke (en ongetwijfeld onrealistische) liefde, heel veel bloed en nog veel meer melodramatische emoties. Die dingen schijnen toch mijn specialiteit te zijn.

En het was voor mij daarnaast vooral een leuk tijdverdrijf, en ik hoop dat het voor jullie hetzelfde kan zijn.

Maar het bevat geweld, homoseksualiteit en seks en als dat onderwerpen zijn waar je moeite mee hebt, is het wellicht niet het beste verhaal om te lezen.

i.