Het Verlovingsfeest

Glinstering

Het Verlovingsfeest


 Na jaren staat Layla Marquez weer in de tuin van de familie Vlorensteijn voor de verloving van haar beste vriendin Fleur Vlorensteijn en haar vriend Maurits Haghenaer. De afgelopen drie jaar is ze ontzettend druk geweest. Ze is ontdekt als model en ze heeft veel klussen aangenomen. Met als gevolg dat ze minder tijd had voor haar beste vriendin Fleur en haar familie. Gelukkig vond Fleur dat niet erg. Na Layla’s breuk met Cedric van Haeren Seijst en haar inzinking die volgde gunt ze Layla alles. Zeker het spannende modellen-bestaan in Parijs.

Nu is ze toch weer teruggekeerd naar Nederland. Het is tijd te doen wat ze moet doen. Meer werken als juridisch vertaalster en tolk. Tenslotte wordt ze dan meer gewaardeerd door de families van haar ouders. Als ze daar weer mee in contact zou komen. Al haar gehele leven is het contact daarmee verbroken, zelfs toen Layla’s ouders en broertje verongelukten toen Layla acht jaar was. Ze stond er vanaf toen alleen voor, met pleeggezinnen en tehuizen. Maar daar moest ze nu niet aan denken. Ze was aanwezig voor de verloving van haar beste vriendin Fleur Vlorensteijn en haar verloofde Maurits Haghenaer. Sinds de kleuterschool zijn Layla en Fleur hechte vriendinnen, op een onderbreking tijdens hun middelbare schooltijd na. Hun studietijd hebben ze gezamenlijk doorgebracht, mede doordat Layla en Fleur een appartement deelden. Het was een verwarrende tijd voor Layla, haar terugkeer in de wereld van Vlorensteijn deed veel met haar.

Na een druk bestaan als model, pakt ze haar leven in Nederland weer op. Ze is gevraagd voor een grote klus voor het Vlorensteijn imperium, om daar als Russisch tolk en vertaalster te werken. Het kan het begin naar de hereniging met haar families waar ze al die jaren naar werkte. Met het modellenwerk had ze haar kapitaal opgebouwd. Nu is het tijd voor haar juridische carrière, hier bij Vlorensteijn.

‘Lay!’, het is Fleurs brullende stem.

Haar beste vriendin komt al toe gehold. Meteen ziet Layla alle ogen naar hen gaan. Lachend omhelsd ze Fleur die enthousiast in haar armen vliegt. De verloving wordt gevierd in de enorme tuin van Frank en Beth Vlorensteijn, de ouders van Fleur.

‘Je bent er eindelijk!’, lachend kijkt Fleur op. ‘Kom dan stel ik je voor aan mensen. Is het gelukt met je huis? En heb je je spullen mee? Je blijft toch slapen?’ Fleur heeft altijd de gewoonte veel vragen te stellen, zonder op antwoord te wachten.

‘Ja die liggen nog in de auto’, Layla kijkt om zich heen en ziet al veel bekende gezichten. Ook de familie van Haeren Seijst, inclusief Cedric. Annabel Ten Cate komt hen tegemoet lopen. Ze is een goede vriendin van Fleur via de jaarclub. Haar ouders Anton en Victoria zijn goede vrienden van Frank en Beth, en hechte contacten binnen Vlorensteijn. In een ver verleden hebben Frank en Victoria zelfs verkering gehad. Maar dat stelde nog weinig voor. Ze zijn nu goede vrienden, en Annabel is inmiddels een vertrouwde vriendin van Fleur, en Layla.

Doordat Layla in haar studententijd in het appartement van Fleur woonde, leerde ze Fleurs vriendinnen kennen. Waaronder Annabel Ten Cate en Emmi Gravenbeeck, die nu de vriendin is van Fleurs broer Patriek. UIteindelijk werden ze hecht met zijn vier. Helemaal na Layla’s inzinking.

Hartelijk begroet Annabel Layla. ‘Wat goed dat je er bent’, zegt ze.

‘Vanzelfsprekend, hier hoor ik te zijn toch?’ Layla heeft haar arm nog om Fleur.

            ‘Dat is waar, anders hadden we je hierheen getrokken’. Grijnst Annabel. ‘Gaat het wel met Cedric hier?’

            ‘Ja we zijn nog goede vrienden, Annabel’. Layla kijkt naar Cedric, maar die heeft haar nog niet opgemerkt. ‘Hij is alleen?’

            ‘Zijn vriendin is niet mee nee. Die is nogal verlegen schijnt’, vertelt Annabel.

            ‘Dat weet je?’ Layla trekt haar wenkbrauw op.

            ‘Dat zei hij’, verklaart Annabel.

            ‘Dat klinkt als Cedric.’ Layla rolt haar ogen.

            ‘Layla!’, klinkt weer een harde stem, waarop Layla van schrik opspringt.

            Fleur proest het uit, terwijl Annabel Layla opvangt,

            ‘Sorry.’ Frank Vlorensteijn staat nu bij de drie meiden en hij legt zijn hand op Layla’s schouder. Hartelijk geeft hij haar drie zoenen. ‘Dat is lang geleden, Layla’, zijn donkerbruine ogen fonkelen haar richting op.

            ‘Ja. Zeker’, stamelt Layla. ‘Hoe gaat het met u, meneer Vlorensteijn?’, door de schrik is ze even uit haar doen.

            Het maakt Frank aan het lachen, en ook Fleur en Annabel schieten in de lach. ‘Layla, doe normaal. Ik ben Frank weet je nog?’

            Layla ontspant een beetje. ‘Ja sorry. Wat je zegt, het is lang geleden. Sorry Frank’, ze kan nu ook lachen. ‘Hoe is het met je?’

            ‘Goed’, zegt hij met een knik. ‘Ik wil je even voorstellen aan mijn broers, tenslotte ga je straks voor ze werken. Met name Luuk.’

            ‘Ik kan niet wachten.’ Terwijl Layla met Frank meeloopt, zet ze grote ogen op naar Fleur en Annabel die haar weer grijnzend toekijken.

            ‘We zien je zo, Lay!’

            ‘Kan niet snel genoeg zijn’, grapt Layla, maar ze loopt braaf met Frank mee. Ondertussen knikt ze naar de andere aanwezigen. Catherine van Haeren Seijst, de moeder van Cedric krijgt haar in het oog en begint enthousiast te zwaaien. Layla zwaait beleefd terug, maar knikte naar Frank als teken dat ze nu nog niet kan praten. Catherine knikt begripvol naar haar.

            ‘Mijn broer Luuk is erg nieuwsgierig naar je, hij kan niet wachten de beroemde dochter van Ella en Sylvester te ontmoeten’, Frank houdt zijn hand op Layla’s schouder.

            ‘Beroemde dochter?’, vraagt Layla.

            ‘Je modellenwerk.’

            ‘Oh dat’, Layla maakt een wuivend gebaar en ineens staat ze tegenover twee echtparen en Beth. Blijkbaar waren ze haar aan het opwachten.

Van Beth krijgt ze meteen een omhelzing. ‘Layla, eindelijk. Ik ben zo blij je te zien!’

‘Hallo Beth’, groet Layla vriendelijk. ‘Hoe is het met je?’

‘Goed, nu ik jou zie. Layla, Eric en Marie-Louise ken je nog wel?’, Beth gebaart naar haar zwager en schoonzus. Eric is de oudste broer van Frank. Ook een lange statige man met donkerblond haar. Naast hem staat zijn vrouw, Marie-Louise. Een rustige dame met donkerbruin haar tot haar schouders. Ze heeft een klassiek gezicht met felblauwe ogen. Layla kent ze nog van de verjaardagen van Fleur die ze jaren geleden regelmatig bijwoonde. Het andere echtpaar had ze daar niet gezien, maar ze komen haar vaag bekend voor. Met name de vrouw. Nadat ze Eric en Marie-Louise heeft begroet, wendt Layla zich tot de andere dame met de donkerbruine krullen en de heldergroene ogen. ‘U moet Claire Vlorensteijn zijn, mijn naam is Layla Marquez’, Layla ziet het verraste gezicht van Claire Vlorensteijn.

‘Dat klopt, aangenaam kennis met jou te maken Layla’, Claire schudt haar hand en kijkt aangenaam verrast naar haar man die Layla nieuwsgierig opneemt. ‘Dit is mijn man.’

‘De beruchte Luuk Vlorensteijn’, vult Layla aan en ze steekt haar hand uit naar Luuk.

‘Berucht.’ Luuk schudt haar hand. ‘Hetzelfde wordt gezegd over jou, Layla Marquez.’

‘Oh mooi zo, dan werkt mijn tactiek.’ Layla knipoogt naar de echtparen die om haar kunnen lachen.

‘Je klinkt echt als Ella’, zegt Claire beduusd.

Plotseling merkt Layla dat ze haar verdriet moet tegenhouden. Na al die jaren lijkt de pijn van het gemis niet verdwenen. ‘Mama had hier graag bij willen zijn.’ Ze kijkt naar Beth. ‘Dat weet ik zeker.’

‘Ik ook, Layla.’ Beth geeft Layla een kus op haar wang. ‘Ik had haar erg graag bij willen hebben.’

‘Wij allemaal’, beaamt Frank.

Layla kijkt naar Fleur die druk is met haar studentenvrienden terwijl ze innig in de armen staat van Maurits. ‘Fleur die gaat verloven, dat had mama voor geen goud willen missen. Mijn werk zit erop.’

‘Jouw werk?’, vraagt Claire.

‘Ja. Dat Fleur de liefde vindt. Dat geeft mij rust’, met grote ogen kijkt Layla rond. De anderen beginnen weer te lachen. Ze worden afgeleid door een ander echtpaar, het zijn de ouders van Annabel. Naast Annabels moeder Victoria staat een jongen Layla te bekijken. Layla herkent hem meteen. Olaf Ten Cate. De broer van Annabel, en jaren geleden haar enige vriend op de middelbare school. Een ogenblik weet Layla niets uit te brengen.

            ‘Hallo Layla’, hartelijk begroet Victoria Layla met drie zoenen. ‘Mijn excuses dat we zomaar erbij komen staan, maar we willen je graag aan iemand voorstellen.’

            ‘Ma wilt dat’, lacht Olaf. Hij buigt naar Layla en steekt zijn hand uit. ‘Hallo Layla, wat fijn je weer te zien.’

            ‘Olaf…’ Nog steeds blijft Layla alleen staren, onbewust schudt ze toch zijn hand. Ze blijven deze lang vasthouden.

            ‘He Lay, je hebt Olaf ontmoet’, het is Fleur. ‘Lay.’

            ‘Ehm ja, Olaf hallo. Dat is lang geleden.’ Layla laat zijn hand los.

            ‘Dat is het’, zegt Olaf. ‘Het werd tijd dat wel elkaar weer zien. Deze verloving leek mij de beste tijd ervoor. Ik ben terug in Nederland, en jij ook.’ Hij geeft haar een lach die ze jaren heeft gemist.

            ‘Ja. Ja ik ben weer terug.’ Verbaasd kijkt Layla naar Fleur die haar met een grote grijns aankijkt. ‘Wacht, Fleur en ik moeten even...Fleur en Layla dingen doen. Tot gauw’, Layla trekt Fleur weg.

            ‘Lay wat doe je’, zegt Fleur terwijl ze door Layla naar de hal wordt getrokken.

            ‘Wat heb je gedaan?’, vraagt Layla. ‘Olaf?’

            ‘He jij bent niet de enige koppelaar van ons twee’, zegt Fleur. ‘Hij blijft in Nederland, Annabel vindt het goed. Ga. Gauw. Voordat mijn nicht Mara hem inpikt. Er zijn veel dames die maar al te graag Olaf Ten Cate als vriend willen.’

            ‘Dat weet ik niet’, mompelt Layla. ‘Wie zegt dat ik hem wil.’

            ‘Ik. Fleur Vlorensteijn. Jouw beste vriendin’, Fleur neemt Layla weer mee en tikt Olaf aan die nog bij zijn ouders staat. ‘He Olaf, kom je met ons mee?’

            Olaf volgt Fleur en Layla naar de tuin. Terwijl Fleur voor ze uit loopt, houdt Olaf Layla een beetje tegen. ‘Ik ben blij je weer te zien, Layla. Ik heb veel goed te maken met je.’

            ‘Oh dat valt wel mee, Olaf. Je was geslaagd en ging naar Australië. Je deed niets verkeerd.’

            ‘Ik liet je alleen’, zegt Olaf somber. ‘En liet niets van me horen. Dat was verkeerd. Je was een goede vriendin voor me.’

            ‘En jij een goede vriend voor mij. Alles ging goed daarna Olaf.’

Olaf kijkt om zich heen. ‘Ik wil niet te opdringerig overkomen, maar ik ben bang dat anderen zich anders opdringen. Maar ik wil graag bij je blijven deze avond.’

            ‘Dat mag’, hoort Layla zichzelf zeggen. ‘Heel graag zelfs, Olaf.’

Samen met Olaf gaat ze bij Fleurs vrienden zitten. Ze merkt dat Olaf ook weinig met ze heeft en ze raken in gesprek. Net als jaren geleden. Maar nu zijn ze ouder, volwassener en alles wat jaren geleden tussen hen was, lijkt sterker dan ooit. Of ze klaar is voor een relatie weet ze niet, maar Olafs gezelschap komt voor haar op een goed moment.

De tuin