Wereldcruise 1976 via de Middellandse zee

Wereldcruise 1976 via de Middellandse zee

Wereldcruise 1976 via de Middellandse zee

 Wereldcruise 1976 via de Middellandse zee.

Na de hernieuwde opening van het Suez-kanaal ging de wereldcruise van 1976 voor de eerste keer weer door de Middellandse Zee

De vertrek en aankomstplaats was New York en hier volgen de havens zoals we die hebben aangedaan: 

De wereldcruise van 1976 zal een ieder zich herinneren als een bijzondere.

Bij het aanlopen van Casablanca op 31 januari 1976 gebeurde het volgende hetgeen de geschiedenis in zou gaan als de “Hassanwave”. De naam is tweeledig n.l. Hassan was de koning van Marokko en wave is golf in het Engels.

 

Ik had zelf die nacht/ochtend de hondenwacht van 00.00 – 04.00 uur gelopen met prachtig mooi weer en een Noordoosten wind, windkracht 4 @ 5 Bf. Ik had reeds contact gehad met het loodsstation en bij aankomst zouden we direct een loods krijgen en naar binnen gaan want de ligplaats was vrij, men had verder geen bijzonderheden te melden.

Na het overgegeven van de wacht, en een veiligheidsrondje daarna gelopen te hebben, ben ik rond 5 uur naar bed (te kooi) gegaan. Bij het aanlopen van de havenplaats Casablanca vroeg in de ochtend rond 5 uur, half 6 moet je namelijk een draai over stuurboord maken van 180º.

Ik was nog wakker toen zo rond half zes  er 90º van koers werd veranderd naar stuurboord t.b.v. het overnemen van de loods en de aanloop naar de havenhoofden. Het schip was tevens van snelheid verminderd om zodoende tijdig de loods over te nemen i.v.m. de volgende koers verandering van 90º naar stuurboord om de haven in te varen toen plotseling het schip twee enorme halen/slingeringen van wel 35 @ 40º maakte. Zelf slingerde ik mijn bed uit en kon nog net mijn televisie opvangen maar kreeg tegelijkertijd een lade achter op mijn hielen, die onderuit mijn kooi was geschoven.

Een enorme herrie van schuivend en te pletter slaand meubilair en eetgarnituur was het gevolg. Ik heb mij toen heel snel aangekleed, en kon me maar net staande houden, om te kijken wat ik kon doen. Ik ben eerst naar de brug gegaan en vernam daar tussen de rotzooi dat er plotseling twee vloedgolven uit Westelijke richting dwars op het schip waren afgekomen toen we de eerste 90º koersverandering naar stuurboord hadden volbracht.

(Toen noemden we het nog vloedgolven maar tegenwoordig “Tsuinami” geheten)

Na het één en ander weer recht gezet te hebben op de brug zijn we met alle stuurlieden het schip doorgegaan om schade aan schip, meubilair, passagiers en bemanning op te nemen.

Het bleek later na verloop van tijd dat er gelukkig alleen maar een kleine 200 gewonden waren onder de passagiers en bemanning. De meesten van hen hadden rond die tijd dat het gebeurde nog in bed gelegen voor zover ze er niet waren uitgevallen.

De schade aan dek, dekstoelen circa 400, tafels, meubilair, bureaus, proviand, serviezen etc. was enorm

Na de zekerheid dat we verder geen uiterlijke schade hadden opgelopen hebben we besloten om Casablanca over te slaan en met een zodanige aangepaste vaart te varen dat we op tijd in Villefrance zouden aankomen. Tevens werd druk getelefoneerd met Rotterdam om zo snel als mogelijk uit de nog bestaande voorraad in Rotterdam zoveel mogelijk meubilair, dekstoelen etc. per containerauto’s tezamen met ons nieuwe proviand naar Napels op te sturen.

 

Het volgende probleem was dat we in Villefrance, waar we zouden ankeren en met tenders de passagiers naar de wal zouden varen, er geen lichter aanwezig was om ons van bunkerolie te voorzien.

Na druk rekenen kwamen we er achter dat indien we Villefrance zouden overslaan en direct doorgaan naar Napels we het traject met een langzame (economische) vaart konden afleggen. Drastisch koers veranderen zou niet mogen gebeuren m.a.w. ruim op tijd voorzichtig koers veranderen, dit aangezien het schip zich behoorlijk “rank” (minimale beladings- bunkertoestand en stabiliteit) zou gaan gedragen.

Uiteraard werd langs de kust van Villefrance gevaren en gestopt om post en dergelijke over te nemen. Na een uurtje werd verder gestoomd naar Napels waar we op 4 februari te 08.30 uur voor de kant lagen. Tijdens het manoeuvreren werden de sleepboten gevraagd om ons “zachtjes” te behandelen en geen onverwachte manoeuvres uit te halen gezien de rankheid van het schip. Na aankomst hebben we maar een biertje genomen op de goede afloop.

 

J.W.Goosens

2e stuurman SR.