Proloog

Flora's winter

Proloog

1 december

#crazylife #looptzoalshetloopt #lovemytribe 


Flora gooit de rondslingerende was in de wasmand, zet de vaat in de gootsteen en raapt eenzame sokken van Flip op die ze in de rommellade propt. Nu alleen nog een vaatdoek over het aanrecht. Shit shit shit. Waarom zijn de vaatdoeken altijd op? Dan maar keukenpapier. Ze kijkt rond. ‘Redelijk. Best redelijk,’ mompelt ze. 

Precies op dat moment kloppen Max, Lena en Pleun op de deur. 

‘Wat zie jij er oververhit uit?’ 

‘Net nog even wat sit-ups gedaan,’ liegt Flora, geïnspireerd door het rolletje van een yogamatje dat Lena om haar schouder heeft hangen.

Max barst in lachen uit. Pleun rolt met haar ogen. ‘Yeah right!’ 

Dan springt Flip van de bank.

‘Tante Max!!’ 

‘Hey Flip!! High-five?’ 

‘Au, niet zo hard!’ Maxime blaast op haar hand alsof het erg veel pijn doet en wappert met haar perfect gemanicuurde nagels. Het herinnert Flora aan het feit dat ze haar restjes  glitterlak nodig af moet halen zodra ze de nagellakremover heeft gevonden. 

Flip lacht en danst door de kamer. ‘Harder, harder!’ en hij stormt nu op Pleun en Lena af met opgeheven high-five hand. 

‘Ik spring nog even onder de douche. Nog geen tijd voor gehad met deze kleine boef in de buurt. Flip, als je het leuk vindt dan mag tante Max jou in bed leggen.’ 

‘Jaaaaa,’ zegt Flip.

‘Neeeeee, dat wil ik niet!’ zegt Maxime die doet alsof ze zich verstopt achter haar handen maar tussen haar vingers door gluurt. 

Het nieuwsgierige ventje pakt de grote diamant die om haar vinger pronkt tussen duim en wijsviger. ‘Wat is dit tante Max?’ 

‘Een heel koophuis aan een vinger. Of een boot.’ zegt Lena. Flora ziet Flip vol bewondering kijken. ‘Wow, dat daar een boot in kan zitten.’ en ze hoopt dat hij dit niet onthoudt of na gaat zeggen. ‘Dat is een bewijs van liefde, Flip! Dat geven mensen elkaar als ze trouwen.’ 

‘Ik wil ook trouwen!’ zegt hij vrolijk, en hij tuit zijn lippen alsof dat is wat mensen die trouwen doen. Max drukt een lippenstiftkus op zijn wang en Flora realiseert zich eens te meer hoe slonzig ze er bij loopt, nog in haar joggingbroek en met haar haren in een warrige knot. Al is ze voorlopig niet van plan om echt aan make-up te beginnen vindt ze wel dat het goed zou zijn om een gewone broek dragen en een keer mascara op te doen. 

‘Oké, ik ga dus douchen!’ 

‘Ja, kom, tante Max, wij gaan slapen!‘ zegt Flip en hij rent naar de wasmand en vist daar zijn pyjama uit samen met een boel vieze sokken. 

Als ze uit de douche komt ligt Flip in bed en zitten haar vriendinnen al op het terras naast de buitenkachel met een glas rode wijn voor hun neus. 

Flora kijkt door het raam en ziet ze zitten. Lena in kleermakerszit met een deken om zich heen geslagen. Ze wiegt op en neer, oogt ontspannen en ziet er fantastisch uit met haar lichte sproetige huid en tevreden ‘glow’. Pleun staat en hupst wat onhandig op en neer. Af en toe zwiert ze zo hard met haar glas rode wijn dat de wijn bijna over de rand klotst. Max zit met haar benen over elkaar geslagen, luistert en maakt af en toe een gevatte opmerking, nu kijkt ze op haar dure horloge dat onder de mouw van haar wollen trenchcoat uitpiept. Flora kan raden wat ze zegt: ‘Waar blijft Flora nou?’ 

Ze stapt weg bij het raam en glimlacht onwillekeurig. Wat heeft ze toch een fantastische vriendinnen. Ze schiet een trui aan en trekt een wollen muts over haar nog natte rode haren. Ze kan niet wachten om bij haar vriendinnen aan te sluiten maar is iets te enthousiast waardoor ze de deur met een klap dichtslaat.

‘Shit,’ vloekt ze op laag volume. ‘als Flip nu maar niet wakker wordt.’ Ze spitsen allemaal hun oren, maar binnen blijft alles stil. 

‘Leuk hè, zo’n kind dat je leven in de war stuurt.’ zegt Max met een knipoog.

Flora glimlacht. ‘Ja heerlijk, jullie zijn de eersten die ik spreek in dagen. Als ik jullie monden ga poetsen met een pamperdoekje dan spijt het me alvast.’ Maar ze kan haar brede glimlach niet verbergen ‘We hebben vandaag de kerstboom gehaald.’ Ze wijst naar een grote boom die veel te groot is voor het kleine Tiny House en daarom buiten staat. ‘We gaan ‘m morgen versieren.’ 

‘In ons nieuwe huis willen wij ook zo’n grote boom zetten, klassiek versierd met gouden ballen,’ zegt Pleun dromerig terwijl ze een streng van haar lange blonde haar om haar vingers draait. 

Lena slaakt een theatrale zucht en richt zich tot Pleun en Max: ’Meiden! Jullie moeten snel nog genieten van jullie vrijheid voor jullie er bij zitten als Flora.’ 

Flora maakt een instemmend gebaar.

‘Ga met mij mee naar Bali voor het Self Love Yoga Retraite’.

Pleun schudt met haar hoofd, ‘Helaas. Lars en ik zoeken de handgrepen en kranen van de keuken uit.’

‘Te druk op het werk.’ zegt Max. 

‘Jij dan misschien toch, Flora?’ vraagt Lena. 

‘Nee, ik moet de bloemkwekerij echt winstgevend zien te krijgen en ik zet in op de kerstkransen deze decembermaand, dus een tripje Bali zit er even niet in. Ik ...’ ze aarzelt even. '…wil eindelijk mijn leven op orde krijgen.’ 

‘Ach, wat een onzin. Je hebt het al op orde,’ zegt Max. 

‘Really? Het lukt me niet eens om Flip twee dezelfde sokken aan te trekken 's ochtends en ik bedacht me net dat ik al dagen geen normale broek heb gedragen of mascara op heb gedaan.

‘Wat doet dat er nou toe?’ 

‘Zei de vrouw met de op kleur gesorteerde Prada tassen.’ 

‘Ladies,’ komt Lena tussenbeide, 'ik wil niet betweterig doen, maar ride the waves of the universe.’

Max slaakt een geërgerde zucht: ‘niet weer dat universum. Het universum lacht zich rot terwijl ik een babyrompertjes koop voor een baby die misschien nooit komt. Tenminste… ik heb nog nooit gehoord van een vrouw die zwanger raakte van een Prada tas.’ 

‘Lars en ik hebben best veel baat bij relatietherapie.’ Pleun slaat haar armen om zichzelf heen en wrijft over de zachte stof van haar warme trui terwijl ze het zegt, alsof ze zichzelf gerust wil stellen. ‘Wij doen systeemtherapie, dan….’ 

‘Wat is er toch met jullie!?' valt Lena de vriendinnen weer in de rede, ‘Go with the flow. Als dingen niet werken, laat ze dan los. Trust the universe!’ 

Ze vallen alle vier even stil. 

‘Ik weet het niet Lena, ik vind het knap dat jij het zo voelt... ik zou willen dat ik meer op jou leek.’ zegt Flora. 

Max en Pleun knikken instemmend: 'Pff ja, doe mij dat yoga lichaam van jou,' zegt Max, 

‘En doe mij dan maar die eindeloze reeks van lovers,’ zucht Pleun. 

‘Wat?’ zegt Lena, ‘Dat zou betekenen dat je Lars moet laten gaan Pleun.’ Pleun bloost. Nee dat wil ik niet’, zegt ze snel, ‘het komt wel goed met ons, we zijn al zo lang samen.’

 Als de avond voorbij is en Flora de tafel afruimt denkt ze aan haar vriendinnen en hun levens. Als twintigers hadden ze gedacht ‘als je maar hard genoeg voor werkt, dan is alles mogelijk.’ Maar nu is het toch anders. Max en haar kinderwens, Pleun en de eeuwige twijfels over Lars. 

Voorzichtig doet ze de deur van haar tiny house open.  Ze loopt op haar tenen naar binnen en kijkt naar de slapende Flip. Daar ligt het bewijs dat alles anders loopt dan je denkt te snurken. De kleine Flip is het meest onverwachte en het beste dat haar ooit is overkomen. 

Wat zou ze het fijn vinden als ze hem iets meer rust en structuur kon geven, misschien zelfs wel ooit… een echt Goed Functionerend Gezin. Ze haalt diep adem en schrijft wat dingen op haar "Decemberlijst" 



Ik ben wakker!