Carpa 3521

CARPA 3521

Carpa 3521

Het was op een zaterdag halverwege november dat Quint voor het eerst over de puzzel hoorde, die dan al enkele weken aan de gang was. Hij had net een lastig onderzoeksproject met bijbehorende rapporten afgerond, met als enige afleiding het trainen voor een marathon die hij nooit lopen zou, en de bordspelavonden in The Joker.

De avonden in de werfkelder aan de Oudegracht lokten spelliefhebbers van alle soorten, en de twee jonge gasten met wie Quint meestal speelde zochten regelmatig de uithoeken van het wereldwijde web op. Nog geen half uur nadat de eerste dobbelsteen rolde, viel de naam CARPA 3521. Geus was er al verder mee dan Rob, wat Quint niet verbaasde. De jonge student had een inventieve geest, die net zo levendig van de hak op de tak sprong als zijn conversatie meestal deed.

De puzzel was begonnen met een bericht op 4chan en een paar andere internetfora die Quint af en toe bezocht.

‘Het is een soort ARG,’ zei Rob. ‘Een alternate reality game, voor mensen die van encryptie en zo houden.’

‘Ik stuur je een link,’ zei Geus, terwijl hij zijn bootje verzette over het spelbord. ‘Dan kun je zelf aan de slag. Kom je ook nog eens buiten.’

‘Hé, guppy! Ik kom vaker buiten dan jij.’ Quint bekeek de app op zijn tablet. ‘En die zet mag je niet doen. Je hebt wind tegen.’

Geus grinnikte. ‘Ja, professor. Ik wou alleen even kijken hoe scherp je nog was.’ Hij schoof het bootje de andere kant uit en pakt een kaart. ‘Ellen, jouw beurt.’

Ik ben geen professor, wilde Quint zeggen, maar hij besefte dat het een plaagstoot was, en misschien ook wel een teken van respect. Per slot van rekening was hij jaren geleden gepromoveerd als doctor in de wiskunde, terwijl Geus net aan zijn tweede jaar informatica begonnen was.

Anderhalf uur later beklommen ze de trap naar de Oudegracht.

‘Hé, Quint, vergeet niet te kijken naar CARPA,’ zei Geus toen hij boven was. Zijn fiets was zo krakkemikkig dat hij hem niet eens op slot gezet had. Hij tilde het ding de straat op, en sloeg zijn been erover. ‘Ik ben benieuwd wat jij ervan vindt.’

Quint stak groetend zijn hand op. Hij ging met Ellen de andere kant uit. De klok op de Domtoren liep twee minuten achter.

 

Soms vraagt hij zich af of zijn hoofd nog eens zal overlopen door een teveel aan nutteloze feiten, of zijn hersenen dan, net als computers onder een DDoS-aanval, dienst zullen weigeren. Het is een stomme gedachte. Hij weet wat er dan gebeurt.

Dit is wat hij zich herinnert van de avond waarop hij voor het eerst over CARPA hoorde.

De Domklok liep achter, en toen hij Ellen naar de bushalte op het Janskerkhof had gebracht, bedacht hij dat hij zich de komende dag in elk geval niet hoefde te vervelen.

Geus stuurde hem later die avond nog de link van het internetforum, waar het eerste bericht van CARPA verschenen was.

Terwijl Quint nipte aan het eerste van de twee glazen wijn die hij zich gunde, staarde hij naar het bericht op de monitor. Het was niet moeilijk te begrijpen dat het de twee guppies lokte.

 

HELLO, WE ARE LOOKING FOR HIGHLY INTELLIGENT INDIVIDUALS.

TO FIND THEM, WE HAVE DEVISED A TEST. THERE IS A MESSAGE HIDDEN IN THIS IMAGE. FIND IT, AND IT WILL LEAD YOU ON THE ROAD TO FINDING US. WE LOOK FORWARD TO MEETING THE FEW THAT SURVIVE SWIMMING IN THESE WATERS.

 

Eronder stond het plaatje van een vis, in letters, cijfers en leestekens.

 

                                        . .                                   

                                    ..CARPA.                                  

                                   .AAAAAAA..                                 

                                 .5AA.3:RAPA..                                

                               ..A33*?5/RRCAAAA. .                       .5AR 

                  ..  ..,35PPPPARA:+.R/=5,1,RARAAA:                    .A15AA3

                .A 3A/,.=A2?=2A.*.5P.3.A55AAAP.A?.A2AAAA..           .AAAA*/A+

             .P=,A23/*,AAA..A..=/2.*C,.:A/+A+RA?/.2=CP5/AAR.      ..AAA=ACPPA..

          .A3..A. A.A,5*P .=,.5..2....P..R.CP..A...:5AA,A5AAA    .ARA3=?1CAA. 

        CAA+.*..C.C.*3....5,+,..A.R,P..1P:3.P./.?2....,+AA/ACCAAPA3APAPAARAR  

      ,1*.   ..  ,?CA,..=P:./..3..5..=3.+.+P* ..P. .5* 1:C.CA2A3..RPA/A5AA..  

   ..A5A,?   ,  ..A3.R.P5.21..?.P...35.:2A5,?..R..**....AA....:RP/?:/AAAA:.   

  .A  ,AAP   ...2 A..,A..52..R3/R.AC.?...P,5?.C,?PAA.5?....?A51=?,AA3AA:A=    

.AC.,.       ....P.*P..:CC..RAR..R .R..?/53?R1AP...P..3*..A2.5AP3..3AA12AA,    

.A=..       +....52P...5PP. RAP.=  +  C1.=.+ A  .AR...2A5P3P..*A.P:?A=2,RAA1. 

 .P?.3 .  .....2 *C./5:R3A=3ARA.:5=.AA+.3A..AC..:....RA::1A...  .AAAAA5AA/:A. 

   .*.A.RR. .A.A.../*P.R3A*,+AR:3A...P 3R.,R1../..RAR,AAAR?AR.    .R2+AA/?1A2 

          5A13*A*P25A2:1*R+5AA..11.A...AP.P...=.5=3AA.A,1R=AA,.      .AAA3PAA.

              ..+A1P5.A/A2A,.,?.A/:./?AP+RAAAP...     . +AA5AA..       .AA1AA.

                       . . .......A.A+AAR+.                              ..AA 

                                  .,AA,3?:A+.                                 

                                   .CA35AR/.                                  

                                      ?..3A1.                                 

                                           .                                   

~--~----~----~-~~--~---~~--~----~~-~~~~~~--~----~--~~~--~----~-~~~-~~~~~~---~~-~~---~--~~--~----~----~-~~--~--~-~~-~~~~~~--~-~~~~--~~-~~~--~-~~-~----~~-~~-~~~~~~--~----~--~~~--~----~-~~~-~~~~~~---~~-~~----~-~~---~--~~--~----~--~~~--~----~-~~--~--~-~~~~-~-~~--~~-~-~--~-~-~~--~~-~~~--~-~~-~~-~~~~~~--~----~--~~~--~----~-~~~-~~~~~~---~~-~~---~--~~---~~~-~----~-~~~-~~~~~~~--~-~-~~--~~~-~~---~~-~~--~~~-~~--~---~~--~--~~~--~~~~~~--~--~~~-~--~~~~-~~~~~~~--~-~~~~--~-~~~~---~~~~~--~~--~~--~~~~~~--~-~-~~--~-~-

3521

(een betere afbeelding vind je op www.dekleinekoning.nl/carpa3521)


Quint maakte een dump van het scherm en probeerde het resultaat te coderen. Het sloeg nergens op. Misschien was hij niet de highly intelligent individual die ze zochten. Zochten waarvoor eigenlijk? Het raadsel leek een speelse manier om sollicitanten te vinden, al kende Quint niemand die zo zijn personeel selecteerde.

De puzzel intrigeerde hem. De vis zelf was opgebouwd uit een beperkt aantal tekens, de letters CARP, en de cijfers 3521. De golflijnen eronder bestonden maar uit twee tekens, een tilde en een koppelteken.

Twee tekens, dat deed hem meteen aan binair denken. Hij zette de tekens om in enen en nullen. De woorden die dat opleverde waren nonsens: OZNO OCZ RVOZM HDIY OCZ RZVOCZM EJDI OCZ RVQZ. Ze werden gevolgd door twee getallen: 51917606 en 4483055.

Toen hij weer naar de monitor keek, zag hij het ineens, in de onderste vin van de vis: CA35AR.

Caesar’s cipher is een oeroude manier van coderen. Je telt gewoon bij elke letter een aantal op. De vraag is hoeveel, maar daar zijn computerprogramma’s voor.

Toen Quint elke letter vijf posities naar rechts verschoof, werd een O een T, een Z een E, een N een S. Deze tekst was wel leesbaar:

 

TEST THE WATER

MIND THE WEATHER

JOIN THE WAVE

51917606, 4483055

 

Doodsimpel eigenlijk.

De puzzel was nog niet af. De twee getallen moesten ook iets betekenen. Het waren geen priemgetallen. Vermenigvuldigen of delen leverde niets bijzonders op. Hij staarde naar de vis. De code was simpel. Dit moest ook simpel zijn. Twee getallen, een paar… coördinaten.

51‘91”7606, 4’48”3055 was op deze aardbol niet te vinden. In decimale graden vormden 51.917606, 4.483055 een locatie in Rotterdam: Plein 1940. Volgens Google maps was dat de plek waar het beroemde beeld van Zadkine staat.

Verdere hints vond Quint niet. Je moest er blijkbaar heen. Dat bedoelde Geus dus, toen hij het had over ‘buiten komen’.

 

Wanneer hij later terugdenkt aan zijn eerste stappen in de CARPA-puzzel, herinnert hij zich het beklemmende gevoel dat de uitstapjes hem gaven. Het gevoel kwam niet alleen doordat hij zich over drukke stations en in lawaaiige treinen moest begeven. Er zat iets anders achter.

 

De eerste aanwijzing dat er iets niet klopt, krijgt hij de volgende dag in Rotterdam.

Het is zondag. De treinen rijden keurig op tijd. Met zijn lawaai-onderdrukkende koptelefoon over zijn oren stapt Quint op Rotterdam CS de metro in. De muziek beschermt hem tegen de herrie van ratelende wielen en kalmeert zijn door flitsende ramen geprikkelde hersenen. Toch gieren de piepende remmen na in zijn hoofd wanneer hij de trap naar buiten beklimt. Rotterdam op zondagochtend is een verademing van rust en motregen. Niemand loopt over de natte stoeptegels van Plein 1940. Er staat alleen het beeld van Zadkine, verstilde beweging met uitgerukt hart. Het benadrukt de rechthoekige ramen en lijnen van de hoogbouw eromheen.

‘De verwoeste stad,’ staat op de sokkel. ‘In 1953 aangeboden aan Rotterdam, evenals wij in de oorlog 1940-1945 in het hart getroffen, de Bijenkorf.’

Quint fotografeert het vanuit alle hoeken. Dan kijkt hij rond over het plein. Wijkt hier iets af van het normale? Een van de zijstraten is opgebroken, maar dat is normaal in Rotterdam. Er staat een bouwkeet, die nu gesloten is. Achter hem is een leeg terras. Fjord Eat & drink, staat op de gevel, alsof het woord café-restaurant te moeilijk is geworden. Een kop koffie, tenzij die ook Engels is, is hem welkom.

De zaak is gesloten. November in Rotterdam. Het Maritiem museum aan de overkant trekt hem niet. Te veel kinderen op zondag.

‘Zoekt u iets?’ een jonge Antilliaan spreekt hem aan. Hij draagt een tas vol groenten.

‘Nee,’ zegt Quint. ‘Ja. Ik weet alleen niet wat.’

‘Het beeld, het museum?’ De jongen moet blijkbaar bij de Eat & Drink zijn, hij trekt een sleutelbos tevoorschijn.

Quint schudt zijn hoofd. ‘Iets erbij. Hier in de buurt.’

‘Dat ding met de karper, misschien?’

Verbaasd kijkt hij opzij. ‘Weet je wat dat is?’

‘Wat het was.’ De jongen wijst met de sleutels naar de hoge lantaarnpaal aan de rand van het terras. ‘Daar zat een plakkaat op, een geplastificeerd vel met een plaatje van een vis. We hebben het drie keer verwijderd, maar elke keer hing er weer een nieuwe vis.’

Nu is de paal leeg.

‘Ik ben dus te laat,’ zegt Quint. ‘Jammer. Te laat voor de vis, en te vroeg voor koffie.’

De jongen lacht terwijl hij de deur opent. ‘Kom maar binnen. Ik heb een kwartier voor ik aan de slag moet. Het is geen weer om buiten rond te hangen.’

‘Er zijn zeker dertig mensen voor die vis gekomen,’ vertelt Mateo wanneer ze even later voor het raam aan een cappuccino zitten. ‘En dat zijn alleen degenen die ik zelf gezien heb.’

‘Wat deden ze wanneer ze de afbeelding zagen?’

‘Foto’s maken, en de code scannen.’

Quint baalt, omdat hij nu Geus om hulp moet vragen. ‘Hé,’ bedenkt hij opeens. ‘Heb je soms nog zo’n papier? Of hebben jullie dat weggegooid?’

Mateo grinnikt. Hij kijkt even op de klok die verdekt achter de balie hangt.

‘Die klok loopt drie minuten voor,’ zegt Quint.

‘Vertel dat maar eens aan de baas,’ zegt Mateo. Hij loopt naar de kassa en rommelt in een la eronder. ‘Als je me kunt vertellen wat erop staat, mag je hem hebben.’

Het is een A4-tje. Onder de zwartwitte karper staat een QR-code.

‘Dit is onderdeel van een internetpuzzel,’ zegt Quint, terwijl hij het ding scant. Hij trekt zijn wenkbrauwen op bij het resultaat.

Mateo buigt zich over de telefoon. ‘Betekent het iets, die cijfers en letters?’

‘Dat is een hexadecimale code. Het kan een tekst zijn, of een nieuwe puzzel. Ik moet hem eerst ontcijferen.’

De minutenwijzer schuift vooruit. Geroutineerd ruimt Mateo de kopjes op.

Quint stopt het papier in zijn jaszak en legt een paar bankbiljetten op de tafel. ‘Bedankt voor de koffie en de hulp.’

‘Jij ook bedankt!’

Mateo volgt hem naar de deur. ‘Weet je,’ zegt hij, terwijl hij de sleutels pakt. ‘Ik dacht eerst dat het iets met een verborgen camera was. Er liep de hele tijd iemand rond, die foto’s maakte van de gasten bij de paal.’

 

 ><> ><> ><> ><> ><> ><>

De kamer is warm. Het is een luxe die de jongen nooit gekend heeft, een warme kamer en een zacht bed. Een slot op de deur, zodat niemand kan zien wat je doet. Een eigen badkamer met een ligbad waar je gerust een uur in kunt liggen, om de spieren te ontspannen die achter de computer verkrampt zijn geraakt.

Er staan leunstoelen voor het raam. Boeken op de lage tafel nodigen uit tot lezen. Maar lezen trekt hem niet. Hij heeft zijn eigen televisie, een groot scherm aan de wand. De afstandsbediening ligt al in zijn hand.

‘Dom vermaak, daar doen wij niet aan,’ mompelt hij, wanneer hij het scherm aanzet. Hij knipt van zender naar zender tot hij beelden van vliegende vogels vindt. Het zonovergoten televisielandschap staat in wrang contrast tot de druilerige wintertuin die hij door de ramen kan zien.

Het bed veert wanneer hij erop gaat zitten. Alles heeft zijn plek in deze kamer. De Bijbel in het nachtkastje, de papieren van het project op de tafel, kleren in de kast. Het liefst had hij zijn kostbaarste bezit bovenop het nachtkastje gelegd, maar dat durfde hij niet. Hij bewaart de foto op de plek waar hij verboden is, in de Bijbel.

 ><> ><> ><> ><> ><> ><>

Op de terugweg, in de trein van Rotterdam naar Utrecht, vertaalt Quint de code van het lantaarnpaal-bericht. De reeks hexadecimale getallen staan voor:

WZMH ELH ERERVIH WZMH ELH ÉGZMTH XZIKVH, JFV ELFH EREVA OLMTGVNKH VHG-XV JFV OZ NLIG ELFH LFYORV KLRHHLMH WV OZ NÉOZMXLORV RRNTFIXLNXXZIK1UXYQKT

 

Ceasar’s cipher geeft ditmaal geen uitkomst. Hij twijfelt of de taal wel Engels of Nederlands is. Ook past het laatste lange woord met het cijfer 1 er niet bij. Vaak zit de oplossing in herhaalde kleine woordjes. En inderdaad, wanneer hij de woorden invoert in de decoder, en zijn ingeving volgt, die van de korte woordjes iets leesbaars maakt, ontstaan de volgende regels:

 

Dans vos viviers dans vos étangs

Carpes, que vous vivez longtemps

Est-ce que la mort vous oublie

Poissons de la mélancolie

Iimgurcomccarp1fcbjpg

 

In zijn hoofd vertaalt hij de Franse tekst.

In de vijvers in de plassen

Karpers, wat leven jullie lang

Is de dood je soms vergeten

Vissen van de melancholie

 

Het gedicht verrast hem. Hij heeft de Bestiaire van Apollinaire, met de originele gravures, thuis in de kast staan. Wanneer hij http:// en wat punten voor de laatste zin zet, geeft hem dat een webadres, http://i.imgur.com/cCArp1fcb.jpg. Maar het adres levert een foutcode op, in plaats van een afbeelding.

Zoinks! You've taken a wrong turn. Let's split up, gang. If you're looking for an image, it's probably been deleted or may not have existed at all.

Het geeft Quint het gevoel dat hij voor een lantaarnpaal staat, waar zojuist iemand de volgende aanwijzing heeft verwijderd. Hij stuurt meteen via zijn eigen chat-groep een bericht naar Geus:

 

QRIUS: HEB JIJ CCARP1FCB.JPG VOOR MIJ? AFBEELDING IS VERWIJDERD.

MAGU5: YOU R QUICK! ZIE BIJLAGE.

QRIUS: THX

 

Geus’ opmerking geeft hem het gevoel dat hij aan een race meedoet, een race tegen de volgende generatie computer-nerds. Wanneer op station Gouda een luidruchtige groep jongeren binnenstapt, zet hij de noise-cancelling van zijn koptelefoon hoger en sluit hij zijn ogen. Genoeg lawaai en geflits voor vandaag.

Hij kan Geus de volgende zaterdag in elk geval enige vordering melden.

 

Het wordt een zaterdag die hij niet snel vergeten zal, omdat hij dan Anja voor het eerst ontmoet.

De professor