Het industrieterrein

Het industrieterrein

Het industrieterrein

Het was een waterkoude novemberavond. In het donker neem ik niet graag de route over het industrieterrein maar het was laat en ik wilde naar huis.

Juist op de meest spooky plek, de autosloop met z’n opgestapelde karkassen, hoorde ik iets. Het leek of er iemand kreunde. Ik stapte af. Tijd om te bedenken of ik hulp zou moeten bieden had ik niet. Eerst hoorde ik een ratelend geluid en toen sprong hij tevoorschijn. IJselijk schreeuwend rende de clown op me af. In zijn handen had hij een draaiende kettingzaag.

Geloof me, nooit eerder zag ik zoiets angstaanjagends. Maar op kantoor was het een rotdag geweest en ik was moe. Tot mijn eigen stomme verbazing bleef ik staan. Armen over elkaar. Waarschijnlijk vond ik dat er genoeg met mij was gefuckt. 

De clown stopte een paar meter voor me. Hij brulde nog een keer en zwaaide wat aarzelend met de zaag. “Volgens mij…”  zei ik “… ben jij een puisterige puber en zit in de bosjes een maatje van je die dit filmt voor YouTube.” Ik gebaarde naar de zaag. “Geef maar hier” zei ik. Hij gaf het ding meteen.

Ineens zag ik heel scherp voor me hoe ik de zaag zou opheffen en met een sierlijke zwaai in zijn nek zou laten landen. Met een laatste gorgelende kreun zou hij ter aarde storten en het bloed zou alle kanten opspuiten. Het visioen gaf genoeg bevrediging. “Wegwezen nu…” zei ik heel beslist. 

Nou zo kom ik dus aan die kettingzaag.