Wat liefde is

Wat liefde is

Wat liefde is

Misschien zijn mensen wel uit elkaar gemaakt. Daarmee bedoel ik niet kinderen uit ouders. Nee, ik bedoel dat vrienden uit vrienden komen en geliefden stukjes aan elkaar geven, alsof ze met een scherp oog kunnen zien waar er iets mist en daar dan iets van zichzelf in passen.

Vroeger vond ik dat mooi, magisch haast. Liefde werd in de wereld geroepen om mensen te verbinden, samen te brengen, aan elkaar toe te vertrouwen.

Soms mis ik het, die warme opvulling van handen over mijn hart. Gek hoe ons zoiets moois wordt toevertrouwd, maar hoe we iedere dag moeten leven met de angst voor leegte. Voor het weggaan, vertrekken, verlaten.

Soms denk ik nog aan je, weet je dat? Dan zit ik voor de spiegel, naakt, mijn vel zo zacht als vlindervleugels, zo broos als porselein. Vroeger was mijn huid zo warm en goud als honing, terwijl hij nu gestold is: er ligt een laagje oud verdriet overheen dat mijn lichaam ziekelijk heeft gemaakt, met donkere vlekken als vet.

Vaak zit ik voor de spiegel, dat zei ik al. Mijn benen geopend om de bloem te tonen die sporadisch werd liefgehad en nu langzaam verdord.

Ik slik weleens, dan. Onzeker over dat gapend gat daar: gemis, geloof ik dat het is.

Het missen van stukjes jou.