Vertwijfeling

Vertwijfeling

Vertwijfeling

Je staarde uitdrukkingsloos naar je schermpje, dat een eeuwigheid verwijderd leek. Je keek wel, maar las niets. De woorden speelden een emotiespel midden in je gevoelszone.

Vanavond 8u, ons tentje’.

Er was woede, omdat hij een paar dagen geleden jullie relatie-verjaardag was vergeten, de zak. Omdat jullie ver van elkaar vandaan woonden en hij happy was met zijn eigen leven, de egoïst. Omdat hij wist dat jij voor hem klaar stond, de lul. De tederheid vocht tegen, omdat hij je wél met een paar woorden-van-aandacht deed smelten. Uit je evenwicht bracht. Van stoere tante degradeerde tot bleu meisje met knikkende knieën.

Schat, wat zie je er prachtig uit!”, en hij kuste je hartstochtelijk op je lippen. Hij rook net als die eerste keer, mannelijk en zoet, je kreeg zin.

Net toen jij je ongenoegen wilde uiten was hij je voor. “Schat, sorry, sorry voor de drie dagen vertraging, ik weet hoe erg je dat vindt en het spijt me echt. Ik had tijd nodig om vanavond te organiseren; ons tentje, jouw favoriete menu en….”, hij liet een stilte vallen, was geëmotioneerd, “dit”. Hij schoof een doosje langzaam en liefdevol naar je. “Ik wil niet meer zonder je zijn, ik word er gek van. Ik wil je altijd bij me, waar dan ook”. De tranen biggelden over je wangen, van liefde en emotie, maar ook van een aanstaande zenuwinzinking. Je pijnigde je hersenen hoe je in hemelsnaam de net verstuurde brief, waarin je het uitmaakte, kon terughalen…