Fietsen op de West-Kruiskade is Wowza! voor thrill seekers (en niet voor watjes)

Fietsen op de West-Kruiskade is Wowza! voor thrill seekers (en niet voor watjes)

Fietsen op de West-Kruiskade is Wowza! voor thrill seekers (en niet voor watjes)

Schoon, heel en veilig; waar zou dat zijn? Mijn fietsketting is schoon. Mijn fiets is heel. Maar veilig? Dat eeuwige 'veilig' is onmeetbaar saai. Alsof je al bijna dood bent. Niet meer leeft. Geen spanning. Sensatie. Het gevoel dat je leeft, fietst, snelheid maakt. Snelheid op je fiets. Hoogst mogelijke snelheid zelfs. Hoe harder hoe beter. En dan de remmen pas in uiterste nood aanraken. Dat is de sport. Zo snel als je kunt, fietsen over de West-Kruiskade zonder te remmen.

Het vergt de opperste concentratie, moed en sportiviteit. Mountainbiken in de city; je hebt er geen bergen voor nodig. Je blik is ver vooruit om te zien waar een jam is. Maar tegelijkertijd kijk je ook pal voor je wiel, links en rechts. Je adrenaline moet omhoog. The rush in your vains. Je moet scherp zijn. Snel sturen. Situaties inschatten. Soms op je pedalen staan. Dan weer diep zitten. Gaat die auto remmen? Stopt de tram? Gaat de bestuurder instappen? Die duif vliegt op. Of nee! Toch wel... Waarom fietst die vrouw zo langzaam! Wowza! Wat doet de taxi nou?! 'Eikel, je moet uit je doppen kijken met die koffers.' Maar inwendig geniet ik met volle teugen. Ik had hem precies zo ingeschat. De sukkel. Ha!

Geen saaie fietsroutes voor mij. Als het moet fiets ik zelfs even om. Ik pak het liefst de West-Kruiskade om van West naar het Centrum te komen. En fietsie versa. Oh ja, ik kan makkelijker het Weena pakken als het snel en veilig moet. Maar dat moet het niet. Dus doettikkutnie. Dat is voor moeders met kinderzitjes, kantoorklerken of zeikerds die niet tegen het stadse gewoel kunnen. Die van buiten komen en willen dat Rotterdam een dorp wordt. Nou, dat is het niet en wordt het niet.

Het fijnste stukje Kruiskade is het Kruisplein. Ben ik in de mood, en dat ben ik voortdurend, dan fiets ik een paar rondjes Kruispijn. De tram negerend die van rechts komt. Dwars over de rails. Voetgangers ontwijkend en net doen of ik de automobilist niet zie waardoor hij de mindere is en moet remmen. Thank you!

Ook het andere eind van de West-kruiskade heeft een fijne bottleneck. En zeker met spits is het een orgastische ervaring om tussen de lange rij automobilisten door te fietsen. Dan weer links, dan weer rechts inhalend, soms zelfs op de trambaan of voetpad slalommend. Niet alleen moet ik uitwijken voor auto's. Ook een fietser die voortdurend remmend als een angsthaas vooruit probeert te komen is een hinderlijk obstakel. Ik zou ze wel fietsles willen geven. Een middagje oefenen en je ervaart dezelfde vrijheid en plezier als ik. Get a life! Get a bike! Schoon, heel en veilig is het op het kerkhof.