1 - Kraakheldere nacht

Dansend door de nacht

1 - Kraakheldere nacht

Rotterdam was al oud en vervallen in de jaren negentig, een gevolg van de wet van de remmende voorsprong, zelfs als je altijd een bouwput in de stad hebt. Op de sloop van panden uit de jaren zeventig ontkiemden al de contouren van de stad van het volgende millennium. In de rafelranden van het centrum, in de goedkopere wijken, hing de vergane glorie van de vorige eeuw aan de rooilijnen. Het was daar, in die vervallen panden, kraak of anti, dat ideeën opbloeiden, handen en voeten kregen, werden uitgevoerd. Wat de idealen dreef was niet duidelijk, maar de jaren negentig waren gedreven jaren, voortgedreven, opgejaagd door beats en samples, drugs nu en dan.  Als kind uit de polder was dit het avontuur dat Rotterdam altijd had beloofd te zijn.

Natuurlijk was het goed voorbereid. Als toekomstige planners en denkers kon dat ook niet anders. Het was een buzz, een mond-tot-mond-uitnodiging, niks officieels, geen flyers. Niks ongebruikelijks, want werden raves niet vaak gehouden in leegstaande pakhuizen, of onder snelwegviaducten, in tunnels of zelfs in het open veld? Wij hadden een slooppand ergens in de buurt van Delfshaven, aan een havenkade. Dat het feest aan het illegale grensde, maakte het er alleen maar spannender op.

Jeroen regelde een biertap met voldoende fusten, wat in die warme zomer een noodzaak was voor de meeste studenten. Hugo ritselde op corporale wijze alles wat nodig was om plaatjes te draaien, mengpanelen, boxen, versterker, platenspelers en meters bekabeling - een deel was gloednieuw van Correct en moest de dag erna ongeschonden worden ingeruild voor de "niet goed geld terug"-regeling. Erwin met de auto zou de frisdrank komen brengen, en wat te nassen. Iedereen droeg een steentje bij in de vorm van lp's en singles, kratten vol waren er, want door de opkomst van de cd lagen de oude vinylplaten voor een habbekrats in de bakken van de tweedehandswinkels.

Nee, het werd geen rave. Het was het herbeleven van een jeugd die we nooit hadden gehad. Wij waren geen Rotterdammers in hart en nieren, we waren er bij toeval verzeild geraakt voor studie of werk, polderkinderen die op het platteland geen wilde feesten hadden gekend en dat wilden inhalen. We trokken onze kleren uit het vorige decennium aan en verheugden ons op de muziek uit die tijd. Disco, New Wave, Ska, Blitz, Synthpop, het maakte niet veel uit. Zelfs aerobics-lp's zaten ertussen, en jeugdsentiment van Bert en Ernie.

Toen we het pand binnenkwamen, stonden er wat aftandse meubelen die eruitzagen of ze er op eigen kracht heen gestrompeld waren. Een enkel bankstel maakte de indruk mensen te kunnen verslinden. Dat maakte niet uit, want het was niet de bedoeling te gaan hangen, het was de bedoeling te dansen.

De eerste beats rolden over de dansvloer nog voordat het eerste biertje was getapt.

2 - Gezapige hippie