Van ons is onze stad

Van ons is onze stad

Van ons is onze stad

stad van metershoge schepen

door jouw pracht gegrepen

hoe kan ik je omschrijven?

druppels zweet van arbeidslijven

en knoflook naast me in de tram

een paar kwieke Rotterdamse wijven

met zo'n toontje in hun stem

  

de ochtendzon uitgerold over de Maas

Pieter Zwart als onze absolute eindbaas

en door een jungle van beton

via tunnels, bruggen en de kapsalon

een meute wit gesteven kragen

die zich zonder gêne of pardon

in onze open wonden wagen

 

werkvolk dat geen huis meer kan betalen

door yuppen die wat rauwheid komen halen

een selfie bij 'de Verwoeste Stad' door een toerist

die niet weet wat voor vlammenzee hij heeft gemist

waar veertig culturen krioelen over de Beijerlandselaan

jongens moeten leren dat je niet naar meisjes sist

en de blonde fascist niet te ver moet gaan

 

want van ons is onze stad!

van de Maassilo tot het van Maanenbad

kasteel zonder koning en kuip zonder kater

van jongens uit Crooswijk die niet denken aan later

tot Leen die zingt over hoop in je hart en nooit meer alleen

terwijl de speedboot van Herman scheert over 't water

van ons is onze stad, dat voelt iedereen