Bakermat

Bakermat

Bakermat

Wie morste met wijn op je lijfje

toen jij op de wereld kwam,

paarsrood tot de hals.

Een schoot wou je langer dragen,

het vlies niet sterk genoeg voor de adem,

brak.

Nog voor je hoofdje de grond kan raken,

ontsluiten nieuwe handen een naam,

de eerste schreeuw slaat de aarde vlak.

Niets ligt voor jou uitgetekend, ont-

moeten als vrije keuze, geen woord

spreekt meer voor zichzelf.

Het gevoel van verlies aan de navel,

de bakermat met aaien niet keerbaar

tot je gaat slapen voorgoed.