#MicroVlucht

De Tijd

#MicroVlucht

“Er is geen grotere vernieler dan de tijd.” Het waren de gevleugelde woorden van een man die nooit vliegen kon. Oh, wat had hij nu al spijt van de sprong die hij zou maken. Doch ijzig kalm verkondigde hij de waarheid. Zijn waarheid.

De toehoorders waren met doofstomme verstomming geslagen. Ze snakten naar adem bij het aanhoren van zoveel wijsheid. Paniekerig keken ze toe. Geen van hen in staat om in te grijpen.

"Het leven is een vlucht door de tijd. We stijgen op en leggen ons lot in de handen van de tijd. En het is ook de tijd die bepaalt wanneer we weer landen. Landen in de dood."

Noodgedwongen schreeuwde hij boven alles en iedereen uit. "Welaan dan. Aanschouw mij. Ik ben de kapitein van mijn vlucht!" Hij keek doorheen de geopende deur van de cabine en zette een laatste stap.

Noch gewapend met enige vorm van rede, noch met een parachute, fladderde hij zijn lot tegemoet. Zich afvragend of de tijd hem controleerde, dan wel omgekeerd.