Val

Val

Val

Ik dans de trap af naar de waterval. Onwillekeurig zelfbewust. Ik voel zijn ogen aan mij plakken. Ik vertrouw hem nog maar half.

Hij, voorkomend, gaf me een lift; zei dat ik beslist de waterval moest zien. Ik, moe na tweeëndertig kilometer lopen door wild bos, niet op mijn hoede, gaf toe. Wilde eigenlijk geen waterval - alleen een bed, een volle maag en een douche. Hij reed om.

Nu sta ik hier, in het schemerdonker, met hem in mijn maag. Ik wil weg, maar hij heeft de auto, de sleutel. Bang ben ik niet - maar ik zoek afstand. Dan raakt hij me aan - achterlangs, mijn borst voelt vlugge vingers. Ik gruw. De lafaard. Het beleefde monster.
#MicroDans