Slaap zacht

Slaap zacht #MicroKlok

Slaap zacht

Brutaal neemt ze bezit van mijn bed, draait een paar rondjes en vlijt zich al spinnend aan mijn voeteneind. Even richt ik me op om me daarna weer behagelijk onder mijn warme dekens te nestelen. Nog net niet spinnend.

Na een lome blik op de wekker realiseer ik me - plotseling klaarwakker - welke dag het is én dat het ellendige ding me niet op tijd heeft gewaarschuwd. Arme Minous ten spijt, gooi ik de dekens van me af en schiet in mijn pantoffels. Wellicht geeft de klok in de woonkamer een ander beeld. Maar nee... de wekker en de klok zijn het dit keer gruwelijk met elkaar eens. Zelfs de kerkklok, die vanuit mijn raam te zien is, spreekt hen niet tegen. Veel te laat dus.

In de keuken giet ik een glas water achterover. Geen tijd voor koffie. Gehaast stift ik mijn lippen in de weerspiegeling van de magnetron, zet mijn wimpers aan en kam mijn krullen. Een kauwgompje moet dit keer volstaan.
Een laatste check: tas mét mobiel, tomtom, autosleutels.

Precies op tijd meld ik me bij mijn gloednieuwe baas. 
‘Goedemorgen, ik ben er klaar voor,’ zeg ik, zelfverzekerder dan ik me voel.
Opgelucht hang ik mijn jas aan de kapstok en loop naar zijn bureau, terwijl hij me van top tot teen monstert. Dan grijnst hij. ‘Zeker weten dat je er klaar voor bent?’
Verontrust blik ik omlaag. Daar waar ik mijn pumps en keurige mantelpakje verwachtte, ontwaar ik tot mijn ontsteltenis mijn berenpantoffels én roze flanellen pyjama.